Şahıs sevdiği işi devamlı yapmaktan usanmaz.

Burada abdal, düğünlerde davul, zurna çalan çingene anlamında kullanılmıştır. Düğünden düğüne koşturan, bu işi severek yapan abdallar, asla yorgunluk duymazlar. Çocuklar da tıpkı onlar gibi oyunu çok sevdikleri için, oynadıkları sürece oynamak ister, yorulduklarını anlamazlar. Ancak, akşam olup yatağa girince yorgunlukları kendini gösterir, derhal uyuyuverirler.

Bizler de severek bir işi yaptığımız zaman, ne kadar çalışsak da yorgunluğumuzu duymayız. Sevilen işin yarattığı mutluluk, tüm zorluklan yenmemizde bize yardımcı olur.