Bir acıyı, bir güçlüğü; onlardan daha büyük bir acı, bir güçlük unutturur.

Hiçbir rahatsızlığımız yokken elimize batan küçük bir diken bile bize acı verir. Oysa daha büyük bir yara alırsak, dikenin acısını unutur, büyük yarayı kapatmaya çalışırız.

Hayatımızda bir güçlükle karşılaştığımız zaman onu gözümüzde büyütürüz. Oysa bu güçlüğün çok önemsiz olduğunu, ancak daha büyük güçlüklerle karşılaşınca anlarız. Bundan dolayı, karşılaştığımız güçlükleri yenmek istiyorsak, yılmamalı, daha büyük güçlüklere göğüs germeye hazırlanmalıyız.