Kişiye en büyük kötülük kendi yakınlarından gelir.

Düşmanlar, düşman olarak bilindikleri için, onlarla kurulacak her türlü ilişkide, şahıs tedbirli olur. Onun düşmanlığını göz önünde bulundurduğu için büyük bir zarara uğramaz. Ancak, dost diye bilinenlere karşı açık olur. Çünkü onlardan kendisine bir kötülük geleceğini başlangıçta düşünmez. Arada bir anlaşmazlık olup da zarar verme düşüncesi doğunca, dost diye, yakın diye bilinenler kişinin en can alıcı noktasını bildikleri için, onların kötülükleri, düşmanın yaptığından daha büyük olur.