Kişilerin derdini, ancak analar anlar. Onların haricinde kimse içten dert ortağı olması imkansız.

Çocuklar analarının bir parçasıdır. Bundan dolayı analar çocukları üstüne gerçek anlamda titrer, onların başına bir dert geldiği zaman, hiçbir çıkar gözetmeksizin yardımlarına koşar, acılarını ellerinden geldiğince gidermeye çalışırlar. Onun haricinde bize yardımcı olmaya kalkacaklar, ya da bir çıkarları için derdimizi dinler görünürler; ya da söz olsun diye acımızı paylaşmaya kalkarlar. Hiçbiri ana içtenliğiyle acılarımızla ilgilenmez.