Menü Kapat

Ahududu Nedir Ve Nerede Yetişir?

Ahududu Nedir Ve Nerede Yetişir
Bahçede özel olarak yetiştirilmiş bir ahududu salkımı. Doğada bu bitkiler ormanların açıklık yerlerinde kendiliğinden yetişir.

AHUDUDU. Meyvesi çileğe benzetildiği için ağaççileği adıyla da anılan ahududunun en yakın akrabası çilek değil böğürtlendir. Yalnız böğürtlenden farklı olarak, ahududunun olgunlaşan meyveleri toplanırken ortasındaki göbek bölümü ya da sap tutacı meyve sapıyla birlikte kopar. Böylece ezilip dağılmadan sapından ayrılan meyvelerin ortasında bir boşluk kalır. Ahududu aslında tek bir meyve değil, bir araya kümelenmiş küçük, etli ve çekirdekli meyvecikler topluluğudur. Çilek ve böğürtlende de görülen bu tip bileşik meyvelere “üzümsü meyve” denir.
Böğürtlenler gibi Rubus cinsinden olan ahududunun bilimsel adı Rubus idaeus’tur. Bitkinin tür adını gösteren idaeus sözcüğü bugün Kaz Dağı olarak bilinen İda Dağı’nm adından gelir. Çünkü Eski Romalı tarihçi Plinius’a göre, Edremit’in kuzeyindeki bu dağ ahududu bitkisinin anayurdudur. Asya’nın kuzeybatısı ile Afrika’nın kuzeyinde yabani olarak kendiliğinden yetişen ahududunun meyveleri eski çağlardan beri toplanarak yenmiş, ama anlaşıldığına göre 16. yüzyıla kadar özel olarak yetiştirilmemiştir.

Ahududu bitkisi ikinci yılında meyve verdikten sonra kuruyan dikenli bir çalıdır. Kümecikler oluşturan küçük beyaz çiçekleri mayıs-haziran aylarında açar; kırmızı meyveleri ise genellikle sonbaharda olgunlaşır. Ana yurdu olan Türkiye’de bugün bile büyük ölçüde yabani olarak yetişen ahududunun deneme niteliğindeki tarımına ancak son 20 yılda başlanmıştır. Oysa Avrupa ülkelerinde ve ABD’de ahududu tarımına büyük önem verilir. Bu nedenle, özel bahçeler düzenlenerek, bildiğimiz kırmızı ahududunun sarı, beyaz ve siyah meyve veren birçok çeşidi yetiştirilmiştir.
Ahududu daha çok serin, nemli iklimleri ve iyi akaçlanmış, zengin topraklan sever. Bitkinin tohumları ya da kök sürgünleri genellikle sıralar halinde ekilir ve direkler arasına gerilen tellerle desteklenir. Genç bitkilerin iyi gelişebilmesi için kuruyan yaşlı dallrın kesilmesi gerekir.
Taze olarak yendiği gibi reçel, marmelat, pasta, dondurma, şerbet ve likör yapılarak da değerlendirilen ahududu meyveleri C vitamini ve mineraller açısından zengindir. Ülkemizde daha çok pastacılıkta kullanılan bu meyve Fransızca’dan dilimize geçmiş olan frambuaz adıyla tanınır.

Gönderiye Yorum Yap